การให้กำเนิดชีวิตใหม่ขึ้น และส่งมอบสิ่งดีดีต่อคนที่เป็นอีกหนึ่งลมหายใจ
นั้นคือคุณค่าหนึ่งของที่มนุษย์ส่งมอบให้กับมนุษย์อีกรุ่นได้

แด่ทุก ๆ เกือบสิบความสัมพันธ์ที่อาจจะล้มเหลวกับฉัน
แต่อนาคตได้เจอร่มไทรใหม่ รอยยิ้มที่คู่ควร และอยู่กันเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรกัน
ยินดีด้วยจริง ๆ อย่างสุดหัวใจ

ทำให้เรียนรู้การปล่อยหลายๆ คนหนึ่งออกไปนั้นคืออิสระภาพอย่างยิ่งที่ฉันสามารถมอบให้พวกเขาได้ มันสวยงามในตอนจบของพวกเขา และมั่นใจได้เลยว่าเขาจะเจอหนทางที่พกวเขาเฝ้ารอและใฝ่ฝัน ในขณะที่ฉันไม่สามารถส่งมอบสิ่งเหล่านั้นให้พวกเขาได้

ฉันจำได้ดีว่ามันโคตรจะมีความสุขเลยแต่ที่รู้ว่าคุณประสบความสำเร็จและเจอคนที่ใช่ของพวกคุณแล้ว

Lovin’ can hurt, lovin’ can hurt sometimes
BUT, It is the only thing that makes us feel alive

We sayyyyy…

Even if my soul should fade a thousand times, I’d still love you with all my heart.
Even if the moon should lose its light, I’d be alright, as long as I have you.

Let the whole sky turn dark and gray, just let me see your dreamy eyes.
Even if the whole world comes to an end, your smile would still bring joy to my heart.

rak mai roo dap.

• Waking up 10 years from now, still walking on eggshells.
• A loveless marriage.
• Being cheated on because they couldn’t control their lust.
• Crying next to someone who can still sleep peacefully.
• Begging someone to treat you right.
• Not being able to communicate your feelings because every conversation turns into a fight.
• Feeling alone during your pregnancy
• Regretting the years you will never get back.
• Yes, leaving hurts. But that future would/ve hurt so much more.
• Trust that sometimes, endings are protection in disguise.
• Stay strong. This time choose yourself, The best is yet to come.

I know a place
It’s somewhere I go when I need to remember your face.

รวมถึงทำให้ฉันเกลียดสต็อกโฮล์มไปด้วย มันทั้งหนาว ทั้งเหงา และฉันจากเมืองนั้นมาในคืนเช้ามืดที่คนขับอูเบอร์หลอกหลวงฉันให้ไปสนามบินไม่ทัน ฉันนั่งอยู่ในรถแท็กซี่ที่พาฉันออกจากเมืองของคุณ มันขยับออกห่างเรื่อย ๆ และน้ำตาฉันก็ไหลลงที่หน้ามากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงสนามบิน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องโฟกัส ฉันต้องหาทางไปสนามมิลานให้ทันและต้องหาที่อาบน้ำเพื่อนั่งไฟล์ทยาวไปลงที่สุวรรณภูมิ

วันนั้นมันเศร้ามาก เพราะลึก ๆ ฉันรู้ว่ามันมีโอกาสเกิน  60% ที่ฉันจะไม่มีวันได้เห็นหน้าและเจอคุณอีก
และคุณทำให้วันนั้นมันเป็นเรื่องจริงในวันนี้

ถึงเวลาที่ฉันต้องลบเมืองทุกเมืองของคุณออกจากแอพพยากรณ์อากาศทิ้งซะ
มันไม่จำเป็นอีกแล้ว ที่ต้องตรวจดูว่าคุณจะตื่นมาเจอสภาพอากาศแบบใด และเวลาเราห่างกันกี่ชั่วโมง
ปล่อยให้ไทม์โซน บวกลบหรือห้าถึงหกชั่วโมงเป็นเรื่องของคุณแต่เพียงคนเดียว

ฉันจะจมอยู่กับที่นี้เมืองของฉัน เมืองที่คุณบอกว่าเป็นสวรรค์ในขณะที่หิมะปกคลุมเมืองของคุณอยู่
และใช่…อย่ามาปฎิเสธว่าคุณไม่มีความสุขตอนเราอยู่ด้วยกัน  คุณก็แค่คนที่มีความอดทนสูงกว่าฉัน และเก็บทุกอย่างอยู่ข้างใน
ฉันผิดอะไรที่แสดงที่อย่างออกมาข้างนอกให้คุณรู้ เรารู้สึกไม่ได้ต่างกันหรอก
แต่นั่นมันไม่ยุติธรรมเลย ที่กลายเป็นฉันคนเดียวที่ยังวนเวียนตัวตนที่เราเคยใช้ด้วยกัน

ในขณะนี้คุณวิ่งไปไกลจากฉันข้างหน้า พร้อมสิ่งที่คุณเลือกแล้วที่จะอยู่ใกล้ ๆ
ฉันไม่ใช่คนดี แล้วภาวนาให้สิ่งใดใดก็ตามที่คุณเลือกแล้วไม่ใช่ฉัน ขอให้มันไม่ราบรื่น จนกว่ามันจะเป็นฉัน

ใช่ แน่นอนฉันเห็นแก่ตัว แต่ดูรอบ ๆ ตัวสิ่งคุณนั่นแหละเป็นคนทำมันพังเอง

Cause our home’s a wreck, look at this mess
You blame it on disobedience
But I think it’s time, time you realized
You’re the one in the wrong

I know your heart hurts the most at 3 a.m
I know she left before you could even know her
I’ve done my best to carry all this weight
I love you still, I always will, but this needs to change

ลืมไปอีกอย่าง ฉันต้องเปลี่ยนพาสเวิร์ดทุกอย่างที่ตั้งเป็นชื่อทะเลสาปนั่น ที่มันกลายเป็นคำสาปสำหรับฉันไปตลอดชีวิต
เราฝันว่าเราจะนั่งกินพาสต้าที่กินที่ริมทะเลสาป แต่เพราะคุณนั่นแหละ คุณไม่เคยแคร์ฉันเลยด้วยซ้ำ   

นี่ก็จะครบหนึ่งเดือนแล้วที่กลับมาจากทริปยุโรป วีคแรกที่กลับมาก็คือเจ็ทเลคไปหนึ่งสัปดาห์แล้วทำงานแทบไม่มีประสิทธิภาพเลย
สมองจะเริ่มตื่นจริงจังคือช่วงบ่ายไปต้นไป พยายามกลับมาทำให้มันเข้าทีเข้าทางเหมือนจะดีขึ้นในสัปดาห์ที่สอง แบบห้าทุ่มปุ๊ป ป๊อกหลับลึกยันเช้า  หลังจากนั้นก็แทบไม่มีอีกแล้ว ทุกวันนี้คือเข้าโหมดได้คือตี 2 เป็นต้นไปจนถึง 8 โมงเช้า

เอาล่ะ ที่มาเขียนวันนี้นั้น
รู้สึกว่า อยากให้ตัวเองตระหนักถึงการระเบิดพลังงาน และการลงทุนทุกอย่างกลับมาที่ตัวเอง
ก่อนหน้านี้  2-3  ปีที่ผ่านมา มันทุ่มเทผิดจุดมากไปหรือป่าวอะ
ทั้งทรัพยากรเงิน และการลงใจลงแรง

เลิกเนอะ กับการถูกพื้นทำความสะอาดคอนโดที่ไม่ใช่ห้องตัวเอง และไปซื้อของเปลี่ยนใหม่ เสร็จสรรพให้เหมือนตัวเองเป็นเอเจ้นท์
เลิกเนอะ การสั่งน้ำเปล่าสิบแพคจากแอปพลิเคชั่น เพื่อให้เขามีดื่ม
เลิกเนอะ กับการตื่นมาทำความสะอาดบ้านทาวน์เฮ้าส์สี่ชั้น พร้อมกับเดินแบกน้ำยาทำความสะอาดคนเดียวจากเซเว่นหน้าปากซอย
เลิกเนอะ กับการโดนตะคอกใส่เสียงดัง ๆ

และเช่นกัน… การบินไปเกือบหมื่นกิโลเพื่อไปหาใครบางคน แล้วก็ได้แค่นั่งกินข้าวมองหน้ากัน
ถามว่ายังทำได้ไหมข้อดี ก็ทำได้แหละ แต่ควรโฟกัสสิ่งที่จะเกิดขึ้นระหว่างทางใหม่ เอาพลังงานจดจ่อกลับมาทางร่างกายและสุขภาพจิตตัวเองก่อน

เมื่อวานไปกับโอมากับเสะกับเพื่อนมา
เพื่อนทักว่า ตุ้บหนักมาก อ้วนขึ้น …ซึ่งไม่เถียงตอนนี้อ้วนสุดในชีวิตแล้ว น้ำหนักขึ้นทะยานไป 56-57 กิโล
แล้วไม่ได้ออกไหนเลย บางที 5 วัน ฉันนั่งทำงาน  Work From Home นั่งติดโต๊ะอย่างงั้นทั้งวัน ลงมาแค่กดลิฟท์รับข้าวจากแกรปฟู้ด
เดินไม่ถึง 100 ก้าว แต่กิน 40K แคล งั่มพังอยู่

ฉันควรระเบิดพลังงานใหม่ กลับมาออกกำลังกายได้สองวันถ้วนแล้ว
ซึ่งก็คาร์ดิโออยู่ที่ห้องนี้แหละ และก็คุมอาหารให้มากขึ้น ลดทอด ลดแป้ง ลดน้ำตาล

ความเล้าลือก็คืออยากกลับไปเที่ยวยุโรปอีกแล้ว วีซ่ายังเหลืออยู่จนถึง November 2026
แต่ตอนนี้ไม่มีเงินแล้วแถมติดลบอีก รอโบนัสออกเดือนหน้านี้อยู่เลย ซึ่งของเดือนนี่ที่เพิ่งออกไป ฉันจ่ายออกไปหมดแล้วค่ะ

ฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง
แต่ฉันอยากใช้มันกับคุณ และฉันรู้ว่าการแบ่งที่ว่างให้กันและกันได้มีความส่วนตัวและได้ใช้ชีวิตของตัวเอง
นั้นคือสิ่งที่คุณเคยพูดมาโดยตลอด แต่แค่นี้เราก็อยู่ไกลกันจะแย่แล้วไม่ใช่เหรอ ฮ่าฮ่า มีที่ว่างเยอะแยะเลย ช่วงระหว่างเวลาไทม์โซน
ช่วงระหว่างระยะทาง โอเค มันต้องดีขึ้นสิ่ง อนาคตที่ฉันเห็นความเป็นไปได้เต็มไปหมดเลย ต้องพิสูจน์ด้วยอะไรที่จะผ่านมาตราฐานสูง ๆ เท่ายอดภูเขาเอเวอเรสต์ของคุณไปได้แล้วกลายเป็น  Number One Girl in Your Eyes อะคะ

สิ่งหนึ่งที่อยากทำให้เสร็จมาก ๆ คือการตัดคลิป  Trip Italy 2025 ให้เสร็จแล้วปล่อยลงยูทูปให้หมด
ตอนนี้ยังค้างอยู่ที่เกาะ Sicily

เคร คืนนี้แหละ
จะกลับไปทำต่อให้มีความคืบหน้า……
จำไว้ว่า ระเบิดพลังงานทุกอย่างออกมาให้ลำดับความสำคัญกับตัวเองเป็นที่หนึ่งเสมอ

Don’t wanna talk about it
I was so wrong about it
Can’t do a thing about it now

‘Cause they say if you love him, let him go
And they say if it’s meant to be, you’ll know

Superhero หมายถึงคนที่มีพลังวิเศษในการเยียวยาจิตใจ คอยปกป้องดูแล และทำให้เรามีความสุขในแบบที่ไม่มีใครในโลกนี้เลียนแบบได้เลย พอสูญเสียเขาไปแล้วก็เลยรู้สึกเหมือนสูญเสียสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตไปเลย

“เธอเหนื่อยไหม ที่ยังทนกับคนไม่เอาถ่าน
เธอเบื่อไหม ที่ยังยอมให้คนไม่ได้ความ
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันทำให้เหนื่อยใจ”

พอดูหนังเรื่องนี้จบ เพลง ‘คนไม่เอาถ่าน – Big Ass’ ก็โผล่ขึ้นมาในหัวเลย
She Rides Shotgun เป็นหนังแอคชั่นเข้มข้น ดราม่าครอบครัว ประทับจิต ประทับใจในเคมีนักแสดงพ่อลูกมาก จนร้องไห้ตามไปหลายฉาก
ใครบอกว่า “The older you get, The less you cry” ใช้ไม่ได้กับเรานะ นี่ยิ่งแก่ ยิ่งอายุมายิ่งงอแงร้องไห้บ่อยกว่าตอนเด็ก ๆ วัยรุ่นอีก T^T

ดูฉากสุดของหนัง เปิดมาด้วยฉากน้อง “พอลลี่” [Ana Sophia Heger] เด็กผู้หญิง 10 ขวบผมยาว หน้าตาไม่ได้ดูร่าเริงมากนัก น้องปีนต้นไม้อยู่หน้าโรงเรียนคนเดียว
เหมือนรอใครมารับกลับบ้าน แต่แถว ๆ นั้นก็ไม่ได้มีเด็กคนอื่น วิ่งเล่นอยู่ด้วย
จนกระทั่งมีรถยนต์เก่าคนนี้วิ่งมาแบบซิ่งตีนผี ในรถเป็นผู้ชายหน้าตามีรอยไม่ใช่คนดี รอยสักมากมายตามร่างกาย ถ้าดูเผลิน ๆ เราเดาไปเองว่าคือแก๊งค์ลักพาเด็กแล้วเรียกค่าไถ่แน่นอน

แต่น้องพอลลี่ก็ดูเหมือนรู้จักผู้ชายคนนั้น แล้วก็ควักมือเรียกให้ขึ้นรถ อิน้องก็ยอมขึ้นรถไปด้วยอีก
คุยไปสักพักก็เลยรู้ว่า อ๋อ ผู้ชายคนนี้คือพ่อของพอลลี่ “เนท” [Nathan Mcclusky]

]ที่เพิ่งออกจากคุกสด ๆ ร้อน ๆ แล้วก็มารับลูกสาวตัวเองกลับบ้าน
ซึ่งน้องก็สงสัยแหละว่า แล้วแม่ไปไหน ทำไมแม่ไม่มารับหนู?

เนท ก็ดูลุกลี้ลุกลนระหว่างที่ขับรถโดยความเร็วที่ไม่ปกติ และดูเหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่างอยู่
ในช่วงแรก ความสัมพันธ์ของพ่อลูกดูออกว่าไม่ได้สนิทสนมกันและกันเท่าไหร่ คงเพราะว่าการที่ติดอยู่ในคุกนาน จึงทำให้แม่ของพอลลี่ก็มีแฟนใหม่ และกลายเป็นพ่อเลี้ยง
พ่อจริง ๆ เลยไม่ได้มารับรู้นิสัยใจคอของลูกสาวตัวเอง แต่เนทก็พยายามจะพูดเกลี่ยกล่อมให้พอลลี่ค่อย ๆ ไว้ใจเขา
และปรับโฉมลูกตัวเองใหม่ เพราะเหมือนข่าวออกทั่วเมืองประกาศจับว่าเนทลักพาตัวลูกสาวตัวเอง
เขาจะต้องจับพอลลี่ตัดผมสั้น เปลี่ยนสีผมใหม่ให้กลายเป็นสีบลอนด์

ฉันชอบที่บุคลิกพ่อคือเลวสัสหมามาก แต่พออยู่กับลูกสาวก็กลายเป็นโหมดคิตตี้
ย้อมตัวผมให้ลูกสาวและทำเหมือนกันว่าโลกทัังใบลูกฉันจะต้องรอดจากโลกภายนอกที่ตามล่าเขาอยู่

ทั้งคู่ก็อาศัยอยู่ตะเวนอยู่ในรถ ครั้นจะไปขอพักอาศัยกับคนอื่นที่พอจะเข้าใจและไว้ใจได้
มันก็ไม่เป็นผล ก็โดนหักหลังแล้วต้องหนีเตลิดกันออกมาสองพ่อลูกอยู่ดี

พ่อกับลูกยังไงก็ตัดกันไม่ขาด สันชาตยานหลาย ๆ อย่างที่เชื่อมกัน
มีฉากนึงที่ทำเรายกให้ไปซีนที่ดีที่สุดของเรื่องนึงนี้เลยคือ
ทั้งคู่ไปเจอตู้คอนเทนเนอร์ ที่เหมือนข้างในเป็นใช้เป็นโบสถ์แบบแคบๆ ก็เลยเข้าไปพักหลบ เพราะเน็ตบาดเจ็บเดินแทบไม่ไหวแล้ว
น้องพอลลี่ก็เดินออกไปข้างนอก จนไปเจอตำรวจแล้วตำรวจก็จำน้องได้ พยายามเกลี่ยกล่อมให้ยอมไปกับเขา

แต่ไอ่น้องมันไม่ยอม และมีการจะลั่นไกปืนใส่ตำรวจขึ้น แต่สุดท้ายพ่อก็มาช่วยทันเวลา
และก็ทั้งคู่ก็กลับไปอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์นั้นคุยกันนิดหน่อยว่า

” พ่อจะไม่สัญญาอะไรแล้ว เพราะพ่อรักษาสัญญาไม่เก่ง แต่พ่อต้องบอกลูก พ่อไม่อยากเห็นลูกเหนี่ยวไกปืนอีก เข้าใจมั้ย?”
“โอเค”
” ไม่ มันไม่โอเค  ลูกเข้าใจมั้ย? เข้าใจมั้ยว่าทำไม?  ถ้าถึงเวลา ลูกต้องให้พ่อเป็นคนทำ โอเคมั้ย มันเป็นสิ่งที่พ่อต้องทำ พ่อมีหน้าที่ต้องทำเรื่องนี้”
“ขอโทษค่ะ”
“ลูกเป็นคนดี ลูกเป็นเด็กดี พอลลี่ พ่อนะ…เชี่ยเอ๊ย พ่อ….พ่อไม่อยากเห็นเด็กดีต้องแปดเปื้อน โอเค ไม่เป็นไร”

แล้วทั้งคู่ก็ร้องไห้ จะบอกว่าน้องพอลลี่แสดงฉากนี้ได้ดีมาก ซีนดราม่าอารมณ์ส่งถึงกันเยี่ยมไปเลยค่ะ
เอาเป็นว่าเรื่องนี้เหมาะมากที่จะดู ป้ายยาสุด ๆ ทั้งฉากยิงกัน พล็อตเทาๆ ดาร์กๆ ของคนเมกันอีกด้านนึง
จะไม่สปอยตอนเจ็บว่าสุดท้ายมัน  Happy Ending ไหม
แต่ฉันเสียน้ำตาค่ะ  แต่อาจจะไม่ทันซีนในตู้คอนเทนเนอร์ที่ยกนิ้วให้เลย

เพื่อนสนิททักมาบอกเราว่า “มึงต้องไปดูเรื่องนี้ เหมาะกับมึงมาก เหมือนมึงเลย” บวกกับเห็นเพื่อนใน IG คนนึงอัพสตอรี่ว่าหนังสนุกกว่าที่คาดหวังไว้อีก
ด้วยความเหงาและความโสด ไม่อยากปล่อยให้ตัวว่าง ฉันก็เลยจองตั๋วรอบ 20.00 PM ที่ Emquartier ไปดูคนเดียวเลย

พอดู Trailer ตัวอย่างหนังก่อนเข้าโรงไปแปปนึง ก็ งืมมม….ดูน่าสนใจ พล๊อตคือ  – ผู้หญิงคนนึงไปเป็นแม่บ้านให้กับครอบครัวนึง แล้วเหมือนจะเจอกันเรื่องวุ่น ๆ ภายในบ้านนั้น – ก่อนเข้าโรงคือเข้าใจว่ามีเท่านี้
แต่ก็ยังแอบสงสัยว่าทำไมเพื่อนถึงคะยันคะยอให้รีบไปดูนักหนา และบอกว่าจะได้มาเม้าท์กันได้รู้เรื่องแบบออกรส

เครเลย..

ก่อนจะเข้าเรื่องเราขออวยยศให้ Sydney Sweeney ตัวละครหลักของหนังเรื่องนี้ก่อนเลย เธอเซ็กซี่มาก หุ่นเสียวสุด หน้าอกหน้าใจคือสมบูรณ์แบบแถมยังมีกล้ามหน้าท้องอีก
เราเคยดูนางเล่นเรื่อง Anyone But You (2023): หนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ที่ทำรายได้ถล่มทลาย (ชื่อไทย: เกลียดนัก รักซะเลย) ก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์สุด ๆ
และพอมาดู The housemaid คือมีฉากเลิฟซีนหลายฉาก ฉันชอบมากจ้า ฮ่าฮ่า

หนังเปิดเล่ามาว่า นีน่า วินเชสเตอร์ (Amanda Seyfried) คุณนายที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์สุดหรู การตกแต่งของบ้านนี้ดูออกเลยมหาเศรษฐี
เธอต้องการแม่บ้านที่มาช่วยดูแลบ้านให้เธอและอ้างว่าเดี๋ยวเธออาจจะไม่ค่อยมีเวลา เพราะต้องคอยดูแลลูกสาว

ทำให้นางเอกของเรา มิลลี คัลโลเวย์ (Sydney Sweeney) ที่กำลังจะต้องการหางานใหม่ให้ได้ไวที่สุด และเบื้องหลังเธอคืออาชญากรที่เพิ่งออกจากคุก หลังจากติดมา 10 ปี 
ซึ่งตอนแรกหนังยังไม่เฉลยว่าทำไมเธอถึงต้องเข้าไปอยู่ในคุกนานขนาดนั้น 
แน่นอนพอออก ก็ต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ และหางานเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองให้ได้ จึงลองเข้ามาสมัครเป็นแม่บ้านที่นี้
ตอนแรกก็เหมือนจะเป็นงานทั่ว ๆ ไปที่ทำความสะอาดบ้าน ทำอาหารให้ลูกสาวและสามี แอนดริว วินเชสเตอร์ (Brandon Sklenar) เธอทาน

นีน่าเล่าให้มิลลีฟังว่า บ้านหลังนี้สามีเธอเป็นของออกแบบเอง ทุกรายละเอียด ทุกจุดของบ้าน ทุกซอกทุกมุม
แม้กระทั่งบันไดวนที่เป็นจุดศูนย์กลางของบ้าน และเป็นความภูมิใจของผัวนางนักหนา หนังก็ใส่บทสนทนานี้ไว้

คือเรารู้สึกว่าช่วงแรกของหนัง หนังใส่ข้อมูลที่เป็นสารตั้งต้นที่จะมาเฉลยในตอนท้ายไว้เยอะ
คุณต้องตั้งใจดู ถึงแม้ว่ามันจะดูเหมือนพล๊อตทั่ว ๆ ไปตามละครไทย แต่ทุกฉากคือเขาคิดมาดีแล้วว่าปูทางไว้แบบนี้เพื่อหักมุมคนดูให้รู้สึก อ๋อออวว อีกทีตอนหลัง

ตอนแรกมิลลีคิดว่าตัวเองอาจจะไม่ได้มีคุณสมบัติที่นีน่าจะเลือกรับเข้าทำงานนี้ด้วยซ้ำ
และคิดว่าเธอก็คงเหมือนคุณนายบ้านอื่นทั่ว ๆ ไป ที่หาแม่บ้านไปเรื่อย จนกว่าจะเจอคนที่ดีที่สุด

เธอเลือกที่ใส่แว่นตาเข้าไปเจอนิน่าในวันแรก เพื่อสร้างบุคลิกให้ดูเฉิ่ม ๆ เนิร์ด ๆ และหวังว่าจะทำให้นายจ้างประทับใจเลือกรับเธอเข้าทำงานทันที
เราเลยรู้สึกว่า เครรร ตัวละครนี้น่าสนใจ มีความ “ฉลาด” และ “สัญชาตญาณการเอาตัวรอด” ที่สูงมาก
เพราะกับแค่เรื่องเล็ก ๆ  น้อย ๆ ที่อาจทำให้ใคร Doubt สงสัยในตัวเธอเธอพยายามปิดช่องว่างนั้นให้เหลือน้อยที่สุด แม้วิธีการอาจจะไม่ยั่งยืนนัก

สุดท้ายนิน่าก็เลือกมิลลีเข้ามาเป็นแม่บ้านที่วินเชสเตอร์
และเธอได้อาศัยอยู่ในห้องใต้หลังคา และบอกว่าสมัยก่อนห้องนี้เป็นรับเก็บเอกสารของสามีเธอ
วันแรกผ่านไปทุกอย่างก็ดูจะปกติดี แต่พอเข้าวันที่สองเท่านั้นแหละจ้ะ
ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ บุคลิกของนีน่ากลายเป็นนายจ้างที่กดขี่ ถูกแกล้งสารพัด และพยายามทำให้นิน่าดูแย่ในสายตาสามีเธอ และลูกสาว
ทั้งจะโดยการหลอกใช้ให้ทำอย่างนึง แต่เฉลยว่าป่าวนะ ฉันไม่ได้ให้เธอทำแบบนั้น

แต่มิลลิก็หาทางแก้เกมส์กลับได้เสมอ เพราะถูกสูญเสียงานนี้ไปไม่ได้
เพราะต้องรายงานตัวกับเจ้าหน้าที่หลังออกจากคุก ว่าฉันมีงานที่มั่นคงนะ เชื่อใจได้
ระหว่างนี้เองมิลลิ ก็พยายามเก็บข้อมูลว่าจากหลักฐานภายในบ้าน เช่น ไปเจอยาสำหรับรักษาอาการทางจิตในตู้, สืบจากแม่บ้าน/คุณนายคนอื่นที่ซุบซิบนินทานิน่า
จนพบว่าเธอเคยอยู่โรงพยาบาลบ้าถึง  10 เดือน แบบเข้า ๆ ออก ๆ เพราะมีภาวะทางจิต
สังคมตีตราว่านิน่าเป็นคนไม่สมประกอบด้านจิตใจ แต่โชคดีที่เธอได้สามีที่ดี พร้อมเข้าใจเธอและเขาเป็นไอดอลของผู้หญิงที่อยากได้มาเป็นสามี

คือตอนที่เรานั่งดูถึงจุดนี้ เราก็มีความสงสัยในตัวพระเอกแอนดริวนะว่าอะไรที่ให้ผู้ชายคนนี้ต้องมาทนกับอารมณ์โมโหร้ายของเมียตัวเองได้ขนาดนี้
ด้วยความที่มันมีหลายฉากที่เธอปรี๊ดแตก ปาข้าวของ และกลายเป็นหญิงโรคจิต คุยด้วยเหตุและผลคนปกติไม่ได้
แต่ผู้ชายคนนี้ก็รับมือ และพูดกับเธอแบบใจเย็นให้สถานการณ์มันพาจบลงด้วยได้ตลอด แต่เราก็เอ๊ะไว้ในใจแล้วนึง ไม่มีเวลามานั่งพินิจพีเคราะห์เพราะหนังไม่โฟกัสให้เราแคลงใจในจุดนี้

ด้วยความสวย เซ็กซี่ ขยี้ใจ เสน่ห์อันล้นเหลือของมิลลี
ซึ่งก็อึ๋มจริงอะไรจริง นางนอนหลับและเดินลงมาดูหนังที่ชั้นล่างคนเดียว ด้วยชุดนอนที่แสนธรรมดาแต่โชว์หน้าอกหน้าใจ
และแน่นอนว่า.. พลาดไม่ได้ที่พระเอกจะเดินลงมาเจอหญิงสาวในอิริยาบถที่เซ็กซี่และอยู่คนเดียวในคืนเหงา ยามดึกแบบนี้
มีหรือแอนดริวจะไม่ชอบ แต่สุดท้ายนีน่าก็ตื่นเดินลงมาเจอสองคนนี้อยู่ด้วยกัน และก็ตักเตือนมิลลีไปหนึ่งแมทช์ว่า – อย่ามายุ่งกับผัวฉัน อยู่ห่าง ๆ ไว้กับผัวฉันนะ- อะไรทำนองนี้

มิลลีก็ไม่ได้อยากจะทำให้มันเป็นประเด็นเพราะถ้าคุณนายนีน่าจับได้อีกรอบ
เธอมีแนวโน้มที่จะโดนไล่ออก แล้วกลายเป็นคนตกงานทันที
แต่คนมันสปาร์คกันไปแล้วอะนะ ไอ่พระะอกก็เปิดช่องให้เข้า พูดทีเล่นทีจริงกับนางเอกไม่พักและยังชวนมิลลีไปเดทโดยการไปดูละครเวที และทานมื้อค่ำ
ตอนที่นีน่าไม่อยู่บ้านและลูกสาว และตามพล๊อตหนังทั่วไป แมวไม่อยู่หนูร่าเริง
ทั้งสองคนก็มีอะไรกันในคืนนั้นที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เป็นฉากที่เร่าร้อนมาก ฉันชอบ Sydney มากจริง จังหวะก่อนจะมีอะไรกันฉันก็แอบลุ้นให้อย่าให้เพิ่งจูบกันเลยนะ
เพราะฉันรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มีกลิ่นแปลก ๆ ของความไม่น่าไว้วางใจ


พลิกบทบาทจากเหยื่อเป็นผู้ล่า:
ในช่วงแรกเราจะสงสารมิลลีที่ถูกนิน่าเจ้านายสาวกลั่นแกล้งและดูเหมือนคนบ้า แต่ความจริงคือสามีต่างหากที่เป็นฆาตกรโรคจิตตัวจริง และมิลลีคือคนที่เข้ามาเปลี่ยนเกม
คือหนังมันค่อย ๆ เฉลยมาทีละนิดว่า ความ Toxic ทั้งหมดทั้งมวลที่นิน่าเป็นนั้นต้นเหตุมาจากแอนดริวทั้งนั้นและนิน่ากำลังจะแกล้งแค้นที่ทำให้ชีวิตเธอเป็นแบบนี้

หนังปิดเผยว่ามิลลิเธอเคยฆ่าคนเพื่อปกป้องตัวเองในอดีต เป็นจุดที่ทำให้คนดูเริ่มเห็นความ “เทา” ของเธอ โดยขณะนั้นเธอยังอยู่ในช่วงมัธยมและมีผู้ชายในโรงเรียนมาข่มขืนเพื่อนรูมเมทของเธอ
มิลลีจึงเอาของแข็งทุบไปที่กระโหลกจนเขาตายและโดนตั้งข้อหาฆ่าคนโดยไม่เจตนาอยู่ 10 ปี แถมเพื่อนรูทเมทเธอยังไม่ช่วยแก้ต่างให้เธออีก
ชีวิตที่สูญเสียอิสระผ่านไป ทำให้ต้องดิ้นรนและเธอเป็นตัวเลือกที่ดีของนิน่า ที่จะมาช่วยวางแผนกำจัดผู้ชายที่ Gaslighting เธอมาโดยตลอด

ในช่วงครึ่งแรก..เราเกือบจะถอดใจแล้วว่านี่คือหนังธรรมดาทั่ว ๆ ไป ที่นางเอกเข้ามาเป็นแม่บ้าน
นิน่าทำสำเร็จที่ยกตัวเองมาเป็นคุณนาย ทำให้ผู้ชายหลงใหลเธอหัวปักหัวปำและไล่เมียเก่าออกจากคฤหาสน์ไปได้ในที่สุด
และยังไม่เข้าใจว่าที่เพื่อนสนิท บอกให้เราต้องมาดูหนังเรื่องนี้ให้ได้มันคือประเด็นไหนกันแน่

จนกระทั่งผ่านไปท่อนครึ่งหลังเรื่องถึงบางอ้อ!
แอนดริวมีพฤติกรรมแปลกมากขึ้น มันเริ่มจากชุดจานชามของแม่แอนดริว ที่เหมือนกับว่าไอ่ชุดจานนี้เป็นสมบัติมรดกตกทอดมาจากครอบครัววินเชสเตอร์
และแม่ของแอนดริวก็ดูจะหวงชุดจานนี้ม้ากก

ซึ่งจู่ ๆ มิลลีนึกไงไม่รู้อยากจะทำอาหารและใช้ชุดจานนี้ขึ้นมา แต่ดันทำตกแตกลงพื้นซะก่อน โดยจุดนี้ทำให้แอนดริวลอกคราบกลายเป็นปีศาจ
เขาบอกให้มิลลิเก็บจานที่แตกนี้ซะ เธอก็เก็บใส่ถุงพลาสติกใสไว้ แต่ไม่ได้ล้าง (คือ..มึงใครจะต้องมานั่งล้างเศษแก้วทีละชิ้น ที่ทำแตกไปแล้ว แล้วยัดใส่ถุง) อิแอนดริวบอกว่าก็เพราะคุณไม่ได้ล้างมันให้สะอาด
และผมต้องลงโทษคุณ และเขาก็จับเธอขังไว้ในห้องใต้หลังคานั้น โดยมีเงื่อนไขว่า ให้เอาเศษจานมากรีดที่หน้าท้องตัวเอง ทำให้เป็นแผลทั้งหมด 14-21 แผล ไม่แน่ใจว่ากี่จุด เราลืม T^T
โดยเขาจะดูจากกล้องวงจรปิดว่ามิลลิกรีดจริงไหม และต้องกรีดให้สวยด้วยนะ ไม่งั้นไม่ยอมเปิดประตูให้ออกมา
นึกภาพสิ….ว่าเป็นห้องเล็ก ๆ ถูกขังไว้ มีน้ำให้กินไม่กี่ขวดเล็ก และให้ฉี่ในถังน้ำในซอกเล็ก ถ้าไม่ทำตามที่สั่งก็ไม่ไขกุญแจให้ออกมา

หนังเปลี่ยนจากวายป่วง เป็นหนังระทึกขวัญทันทีพอถึงจุดนี้

มิลลิยอมทำตามที่แอนดริวสั่ง
แต่เราก็เชื่อว่า เธอยอมเพราะรู้ว่าขั้นตอนถัดไปที่เธอจะทำคืออะไร และเราแอบเชียร์ให้เธอทำสำเร็จมาก
ขณะเดียวกับหนังตัดภาพมาที่ฝั่งนีน่า… เฉลยปมในอดีตตั้งแต่แรกสุดเลยว่าเธอเอาแอนดริวเข้ามาในชีวิตได้ยังไง และเขาใช้วิธีการไหนหลอกล่อผู้หญิงแบบเธอให้หลงรักและยอมแต่งงานด้วย
นิน่ามีลูกติดชื่อซีซีเลีย หรือซีซี่ ตัวละครซีซี่เป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้คนดูรู้สึกกดดันประมาณนึงเลยในตัวแรก เพราะเธอเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบและดูหวาดกลัว
ซึ่งในช่วงแรกเราอาจจะคิดว่าเป็นเพราะ Nina (แม่) ป่วยและอารมณ์ร้าย แต่จริงๆ แล้วเป็นเพราะเธอต้องเห็นพฤติกรรมที่รุนแรงและโรคจิตของพ่อเลี้ยงต่างหาก
ซีซี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้นีน่ายอมทนอยู่ในบ้านหลังนั้น และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้มิลลีตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วยในตอนท้ายค่ะและนิน่าเคยเป็นพนักงานออฟฟิศอารมณ์แบบเลขา แอดมินทำงานจิปาทะและโดนผู้ชายในที่ทำงานถูกทำให้อับอายอยู่บ่อยครั้ง แต่แอนดริวเข้ามาเหมือนเป็นพระเอกขี่ม้าขาว
ปลอบโยนเธอ จนเธอเชื่อว่าผู้ชายคนนี้จะทำให้ชีวิตเธอดีขึ้นและเลี้ยงดูลูกสาวเธอได้ (หนังเกริ่นว่าแอนดริวอยากมีลูกเป็นคนตัวเองมาก ๆ อารมณ์เหมือนหาผู้หญิงตั้งท้องให้)

ครั้งพออยู่ด้วยกันไปสักพัก แอนดริวจะสร้างสถานการณ์ให้คนรอบข้างเห็นว่านีน่ามีปัญหาทางจิต เขาจะแกล้งทำตัวเป็นสามีที่แสนดีและอดทนต่อพฤติกรรม “เพี้ยนๆ” ของภรรยา
เพื่อให้เพื่อนบ้านและคนภายนอกเชื่อว่านีน่าคือต้นเหตุของปัญหาในบ้าน มันคือการปั่นหัว (Gaslighting)
เขาไม่ได้ใช้แค่กำลัง แต่ใช้ “ความกลัว” เป็นเครื่องมือ แอนดรูว์จะขังนีน่าไว้ในห้องนอนเล็กๆ บนชั้นบน (ห้องเดียวกับที่มิลลีต้องไปอยู่) และลงโทษเธอด้วยวิธีต่างๆ เมื่อเธอไม่ทำตามความต้องการของเขา
เช่น เขาจับได้ว่าเธอไม่ได้ไปซาลอนเพื่อย้อมโคนผมที่ขึ้นมาสองสีตามที่นิน่าบอก แต่นิน่าแอบไปทำธุระบางอย่างที่จะพยายามจะหนีออกจากชีวิตเขา จึงโทษโดยการให้ถอดผมออกมาจากหัวทั้งหมด 100 เส้น
โดยที่ทุกเส้นยังต้องติดโคนผมด้วย เส้นไหนไม่เพอร์เฟกต์เขาจะไม่นับและต้องถอนใหม่จนกว่าจะพอใจ ทั้งหมดนี้ต้องทำในห้องใต้หลังคาเท่านั้น และยื่นออกมาใต้ประตูเมื่อทำเสร็จแล้ว

เป็นเวลาหลายปี เมื่อนีน่าพยายามขอความช่วยเหลือหรือเล่าความจริงให้คนอื่นฟัง แอนดริวจะเตรียมการไว้ก่อนเสมอ ทำให้สิ่งที่นีน่าพูดดูเหมือนเป็นเรื่องเพ้อเจ้อหรืออาการป่วยกำเริบ จนไม่มีใครเชื่อสิ่งที่เธอพูดเลย 
เขาใช้ความรักที่นีน่ามีต่อลูกสาวเป็นเครื่องมือในการควบคุม ทำให้นีน่าไม่กล้าหนีหรือขัดขืนเพราะกลัวว่าแอนดรูว์จะทำอันตรายลูก หรือพรากลูกไปจากเธอ

จุดหักมุมที่สำคัญสำหรับหนังคือ ความจริงที่แอนดรูว์ไม่รู้คือ นีน่าไม่ได้เป็นบ้า และเธอกำลังรอจังหวะที่จะ “หาใครสักคน” (ซึ่งก็คือมิลลี) มาเป็นตัวหมากในแผนการแก้แค้นของเธอ
เพื่อหลุดพ้นจากวงจรที่เขาสร้างขึ้นครับ

กลับมาที่มิลลีกันต่อค่ะ 
เธอเลือกที่จะกรีดหน้าท้องตามคำสั่ง และนอนสลบไปบนเตียงด้วยความอ่อนแรง
แอนดริวยอมเปิดประตูเข้ามาในห้องใต้หลังคานั้น และรับบทเทพบุตรว่า เขาไม่ได้อยากจะทำให้เธอเจ็บตัวอะไรเลยนะ แต่คุณแค่ไม่ทำตามที่ผมสั่งและทำให้เลือกมันยาก ผมเลยต้องลงโทษคุณไง
คุณจะได้ไม่ทำแบบนี้อีกในอนาคต 

หลังจากลอกล่อให้เข้าไปในห้องใต้หลังคาเพื่อหวังจะกักขังและทำร้ายเธอเหมือนที่เคยทำกับนีน่า เขาคิดว่ามิลลีเป็นเหยื่อที่เคี้ยวง่าย แต่เขาพลาด!
เพราะมิลลีรู้ทันแผนการทั้งหมดจากการที่นีน่าแอบส่งสัญญาณและทิ้งร่องรอยไว้ให้

ทันใดนั้นเอง เธอใช้โอกาสทองในการแทงสวนกลับ เจาะคอแอนดริวเป็นแผลแล้ววิ่งออกไปข้างนอก
ปิดประตูขังเขาไว้ในห้อง ฮ่าๆ ฉันละสะใจกับฉากนี้มาก
และแน่นอนว่า มิลลีก็ต้องแก้เผ็ดกลับ เธอตั้งเงื่อนไขเหมือนเขาลงโทษเธอ โดยการบอกว่าให้เขาถอนฟันหน้าออกมาแล้ววางมันไว้ใต้ซอกประตู
เธอถึงจะยอมเปิดประตูให้เขาทำ ซึ่งตอนแรกพระเอกก็วอแวแหละ ว่าคุณจะบ้าเหรอ ผมไม่ยอมทำแน่ ๆ 
คือฟันเป็นสิ่งที่พระเอกภูมิใจและแม่พระเอกก็ดูจะชอบที่ลูกชายตัวเอง มีฟันหน้าที่สวย และใช้มันโปรยเสน่ห์ให้กับคนอื่นหลงเชื่อภาพลักษณ์จอมปลอมนี้มาทั้งชีวิต
มิลลิเลยคิดว่า นี่แหละ! เอาฟันออกมาเหมือนเป็นการถอดความเชื่อมั่นแบบผิด ๆ ที่ปลูกฝังให้เขากลายเป็นคนมั่นอกมั่นใจ และ Toxic  กับคนอื่นออกไปซะ


จังหวะนี้เราแบบ…ตกผลึกกับตัวเองได้ 300%  กับสถานการณ์จริงที่เราเองอาจจะต้องกำลังเผชิญอยู่
คือมันสอนให้เราคิดได้ว่าแม้เพียง 1% จากการรู้สึกเอ๊ะ หรือมีข้อสงสัยในตัวผู้ชายคนใดก็ตามที่อาจเข้ามาในชีวิตเรา
จงอย่าเพิกเฉยและมองข้าม เพราะวันนึงเราอาจกลายเป็นมิลลีและหาทางแก้เกมส์นี้ไม่ได้เหมือนในหนังก็ได้
เราต้องอ่านพฤติกรรมผู้ชายให้ออก ให้ไว การถลำเข้าไปโดยหาทางออกไม่เจอ คือจุดเสี่ยงของผู้หญิงหลาย ๆ คนที่กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ลำบาก

และฉากที่พระเอกถอนฟันหน้าตัวเองออกมานี่
เราอยากจะลุกปรบมือให้เลย 555555 

ส่วนด้านของนีน่าที่พอหลุดพ้นจากการถูกไล่ออกจากคฤหาสน์แล้ว เธอก็เหมือนจะอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกสาว
แต่แล้วซีซี่ก็บอกว่า แม่..เราควรไปช่วยมิลลีด้วยนะ เธอจึงขับรถกลับไปที่บ้านหลังนั้นหวังจะช่วยนิน่าให้ออกมาจากห้องใต้หลังคา
โดยหารู้ไม่ว่า คนที่ถูกขังอยู่ในนั้น ตอนนี้ไม่ใช่มิลลีแล้วแต่เป็นผัวเก่าเธอจ้ะ

นีน่าและมิลลีร่วมมือกันทำให้ดูเหมือนว่าเป็น “อุบัติเหตุ” หรือการป้องกันตัว
เธอช่วยจัดการเรื่องตำรวจและหลักฐานต่างๆ เพื่อให้มิลลีพ้นผิด ทั้งคู่กลายเป็น “พันธมิตรลับ” ที่รู้ความจริงกันอยู่แค่สองคน
นีน่าได้อิสระกลับคืนมาพร้อมกับลูกสาว (ซีซี่) และมิลลีก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่โดยไม่ต้องมีประวัติอาชญากรรมซ้ำเติม

มิลลีเดินทางออกจากบ้านวินเชสเตอร์ และไปรับงานเป็นแม่บ้านที่บ้านหลังใหม่ ซึ่งเธอก็ได้พบว่า “ภรรยาของบ้านหลังใหม่นี้ก็กำลังถูกสามีทำร้ายและกดขี่อยู่เช่นกัน”
เธอไม่ได้เดินหนี แต่เธอยิ้มและพร้อมที่จะใช้ “ทักษะพิเศษ” ของเธอช่วยผู้หญิงคนนั้น… เป็นการบอกใบ้ว่ามิลลีได้กลายเป็น “ศาลเตี้ยในคราบแม่บ้าน” ที่คอยจัดการสามีสารเลว
และช่วงนี้ได้ข่าวว่าพวกเขากำลังถ่ายทอดภาคต่อของหนังเรื่องนี้อยู่ด้วยค่ะ

อยากดูภาคต่อแล้วค่ะ
ใครชอบอ่านเป็นเล่มหนังสือ เขาบอกว่าสนุกไม่แพ้กัน
และหนังก็สร้างมาจากหนังสือด้วยค่ะ

จุดเริ่มต้นจากงานปาร์ตี้วันเกิดนางเอกโรซี่ เผลอไปจูบกับอเล็กซ์ พระเอก แล้วจำไม่ได้เพราะแฮ้งค์

ความสัมพันธ์ดำเนินไป ทั้งอเล็กซ์และโรซี่ต่างมีคนกุ๊กกิ๊กอยู่แล้ว แต่แอบหวงกันในใจ งานพรอมเกิดเรื่องไม่คาดฝันจนโรซี่ต้องไปโรงบาล

เหตุการณ์ดำเนินไปเรื่อย ๆ ตัวละครอยู่ประเทศอังกฤษ ใกล้จะต่อมหาลัย อเล็กซ์ชวนโรซี่ไปเรียนต่อที่บอสตัน แต่โรซี่เกิดท้อง เลยโกหกอเล็กซ์ว่าจะตามไปทีหลัง

โรซี่ตัดสินใจยกลูกให้ครอบครัวรับเลี้ยง แต่ตอนคลอดกลับรักเด็กทันที ตั้งชื่อว่า เคธี่ พ่อของเด็กคือเกร็ก แต่เขาต้องไปเมืองนอก ทำให้โรซี่เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว

อเล็กซ์มีแฟนใหม่แต่ลึก ๆ ก็เอ็นดูเคธี่เหมือนลูกตัวเอง ความสัมพันธ์ดำเนินไปด้วยดี จนสุดท้ายโรซี่รู้ว่าใครคือคนที่จะอยู่กับนางจริง ๆ ในงานแต่งอเล็กซ์ เธอบอกความรู้สึกทั้งหมด

เป็นหนังเต็มไปด้วยเรื่องราวดี ๆ แรงบันดาลใจ ดูแล้วสดชื่น ไม่เวิ่นเว้อ เล่าเรื่องตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน เก็บรายละเอียดได้ดี การสื่อสารผ่านโทรศัพท์และ MSN ทำให้เกิดช่วงคิดก่อนส่งข้อความ

แนะนำให้ไปดู LOVE ROSIE หนังโรแมนติกน่ารัก ดูแล้วไม่หลับ