Warning Spoil
“เธอเหนื่อยไหม ที่ยังทนกับคนไม่เอาถ่าน
เธอเบื่อไหม ที่ยังยอมให้คนไม่ได้ความ
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันทำให้เหนื่อยใจ”
พอดูหนังเรื่องนี้จบ เพลง ‘คนไม่เอาถ่าน – Big Ass’ ก็โผล่ขึ้นมาในหัวเลย
She Rides Shotgun เป็นหนังแอคชั่นเข้มข้น ดราม่าครอบครัว ประทับจิต ประทับใจในเคมีนักแสดงพ่อลูกมาก จนร้องไห้ตามไปหลายฉาก
ใครบอกว่า “The older you get, The less you cry” ใช้ไม่ได้กับเรานะ นี่ยิ่งแก่ ยิ่งอายุมายิ่งงอแงร้องไห้บ่อยกว่าตอนเด็ก ๆ วัยรุ่นอีก T^T
ดูฉากสุดของหนัง เปิดมาด้วยฉากน้อง “พอลลี่” [Ana Sophia Heger] เด็กผู้หญิง 10 ขวบผมยาว หน้าตาไม่ได้ดูร่าเริงมากนัก น้องปีนต้นไม้อยู่หน้าโรงเรียนคนเดียว
เหมือนรอใครมารับกลับบ้าน แต่แถว ๆ นั้นก็ไม่ได้มีเด็กคนอื่น วิ่งเล่นอยู่ด้วย
จนกระทั่งมีรถยนต์เก่าคนนี้วิ่งมาแบบซิ่งตีนผี ในรถเป็นผู้ชายหน้าตามีรอยไม่ใช่คนดี รอยสักมากมายตามร่างกาย ถ้าดูเผลิน ๆ เราเดาไปเองว่าคือแก๊งค์ลักพาเด็กแล้วเรียกค่าไถ่แน่นอน
แต่น้องพอลลี่ก็ดูเหมือนรู้จักผู้ชายคนนั้น แล้วก็ควักมือเรียกให้ขึ้นรถ อิน้องก็ยอมขึ้นรถไปด้วยอีก
คุยไปสักพักก็เลยรู้ว่า อ๋อ ผู้ชายคนนี้คือพ่อของพอลลี่ “เนท” [Nathan Mcclusky]
]ที่เพิ่งออกจากคุกสด ๆ ร้อน ๆ แล้วก็มารับลูกสาวตัวเองกลับบ้าน
ซึ่งน้องก็สงสัยแหละว่า แล้วแม่ไปไหน ทำไมแม่ไม่มารับหนู?
เนท ก็ดูลุกลี้ลุกลนระหว่างที่ขับรถโดยความเร็วที่ไม่ปกติ และดูเหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่างอยู่
ในช่วงแรก ความสัมพันธ์ของพ่อลูกดูออกว่าไม่ได้สนิทสนมกันและกันเท่าไหร่ คงเพราะว่าการที่ติดอยู่ในคุกนาน จึงทำให้แม่ของพอลลี่ก็มีแฟนใหม่ และกลายเป็นพ่อเลี้ยง
พ่อจริง ๆ เลยไม่ได้มารับรู้นิสัยใจคอของลูกสาวตัวเอง แต่เนทก็พยายามจะพูดเกลี่ยกล่อมให้พอลลี่ค่อย ๆ ไว้ใจเขา
และปรับโฉมลูกตัวเองใหม่ เพราะเหมือนข่าวออกทั่วเมืองประกาศจับว่าเนทลักพาตัวลูกสาวตัวเอง
เขาจะต้องจับพอลลี่ตัดผมสั้น เปลี่ยนสีผมใหม่ให้กลายเป็นสีบลอนด์
ฉันชอบที่บุคลิกพ่อคือเลวสัสหมามาก แต่พออยู่กับลูกสาวก็กลายเป็นโหมดคิตตี้
ย้อมตัวผมให้ลูกสาวและทำเหมือนกันว่าโลกทัังใบลูกฉันจะต้องรอดจากโลกภายนอกที่ตามล่าเขาอยู่
ทั้งคู่ก็อาศัยอยู่ตะเวนอยู่ในรถ ครั้นจะไปขอพักอาศัยกับคนอื่นที่พอจะเข้าใจและไว้ใจได้
มันก็ไม่เป็นผล ก็โดนหักหลังแล้วต้องหนีเตลิดกันออกมาสองพ่อลูกอยู่ดี
พ่อกับลูกยังไงก็ตัดกันไม่ขาด สันชาตยานหลาย ๆ อย่างที่เชื่อมกัน
มีฉากนึงที่ทำเรายกให้ไปซีนที่ดีที่สุดของเรื่องนึงนี้เลยคือ
ทั้งคู่ไปเจอตู้คอนเทนเนอร์ ที่เหมือนข้างในเป็นใช้เป็นโบสถ์แบบแคบๆ ก็เลยเข้าไปพักหลบ เพราะเน็ตบาดเจ็บเดินแทบไม่ไหวแล้ว
น้องพอลลี่ก็เดินออกไปข้างนอก จนไปเจอตำรวจแล้วตำรวจก็จำน้องได้ พยายามเกลี่ยกล่อมให้ยอมไปกับเขา
แต่ไอ่น้องมันไม่ยอม และมีการจะลั่นไกปืนใส่ตำรวจขึ้น แต่สุดท้ายพ่อก็มาช่วยทันเวลา
และก็ทั้งคู่ก็กลับไปอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์นั้นคุยกันนิดหน่อยว่า
” พ่อจะไม่สัญญาอะไรแล้ว เพราะพ่อรักษาสัญญาไม่เก่ง แต่พ่อต้องบอกลูก พ่อไม่อยากเห็นลูกเหนี่ยวไกปืนอีก เข้าใจมั้ย?”
“โอเค”
” ไม่ มันไม่โอเค ลูกเข้าใจมั้ย? เข้าใจมั้ยว่าทำไม? ถ้าถึงเวลา ลูกต้องให้พ่อเป็นคนทำ โอเคมั้ย มันเป็นสิ่งที่พ่อต้องทำ พ่อมีหน้าที่ต้องทำเรื่องนี้”
“ขอโทษค่ะ”
“ลูกเป็นคนดี ลูกเป็นเด็กดี พอลลี่ พ่อนะ…เชี่ยเอ๊ย พ่อ….พ่อไม่อยากเห็นเด็กดีต้องแปดเปื้อน โอเค ไม่เป็นไร”
แล้วทั้งคู่ก็ร้องไห้ จะบอกว่าน้องพอลลี่แสดงฉากนี้ได้ดีมาก ซีนดราม่าอารมณ์ส่งถึงกันเยี่ยมไปเลยค่ะ
เอาเป็นว่าเรื่องนี้เหมาะมากที่จะดู ป้ายยาสุด ๆ ทั้งฉากยิงกัน พล็อตเทาๆ ดาร์กๆ ของคนเมกันอีกด้านนึง
จะไม่สปอยตอนเจ็บว่าสุดท้ายมัน Happy Ending ไหม
แต่ฉันเสียน้ำตาค่ะ แต่อาจจะไม่ทันซีนในตู้คอนเทนเนอร์ที่ยกนิ้วให้เลย
