You made me hate this city.
I know a place
It’s somewhere I go when I need to remember your face.
รวมถึงทำให้ฉันเกลียดสต็อกโฮล์มไปด้วย มันทั้งหนาว ทั้งเหงา และฉันจากเมืองนั้นมาในคืนเช้ามืดที่คนขับอูเบอร์หลอกหลวงฉันให้ไปสนามบินไม่ทัน ฉันนั่งอยู่ในรถแท็กซี่ที่พาฉันออกจากเมืองของคุณ มันขยับออกห่างเรื่อย ๆ และน้ำตาฉันก็ไหลลงที่หน้ามากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงสนามบิน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องโฟกัส ฉันต้องหาทางไปสนามมิลานให้ทันและต้องหาที่อาบน้ำเพื่อนั่งไฟล์ทยาวไปลงที่สุวรรณภูมิ
วันนั้นมันเศร้ามาก เพราะลึก ๆ ฉันรู้ว่ามันมีโอกาสเกิน 60% ที่ฉันจะไม่มีวันได้เห็นหน้าและเจอคุณอีก
และคุณทำให้วันนั้นมันเป็นเรื่องจริงในวันนี้
ถึงเวลาที่ฉันต้องลบเมืองทุกเมืองของคุณออกจากแอพพยากรณ์อากาศทิ้งซะ
มันไม่จำเป็นอีกแล้ว ที่ต้องตรวจดูว่าคุณจะตื่นมาเจอสภาพอากาศแบบใด และเวลาเราห่างกันกี่ชั่วโมง
ปล่อยให้ไทม์โซน บวกลบหรือห้าถึงหกชั่วโมงเป็นเรื่องของคุณแต่เพียงคนเดียว
ฉันจะจมอยู่กับที่นี้เมืองของฉัน เมืองที่คุณบอกว่าเป็นสวรรค์ในขณะที่หิมะปกคลุมเมืองของคุณอยู่
และใช่…อย่ามาปฎิเสธว่าคุณไม่มีความสุขตอนเราอยู่ด้วยกัน คุณก็แค่คนที่มีความอดทนสูงกว่าฉัน และเก็บทุกอย่างอยู่ข้างใน
ฉันผิดอะไรที่แสดงที่อย่างออกมาข้างนอกให้คุณรู้ เรารู้สึกไม่ได้ต่างกันหรอก
แต่นั่นมันไม่ยุติธรรมเลย ที่กลายเป็นฉันคนเดียวที่ยังวนเวียนตัวตนที่เราเคยใช้ด้วยกัน
ในขณะนี้คุณวิ่งไปไกลจากฉันข้างหน้า พร้อมสิ่งที่คุณเลือกแล้วที่จะอยู่ใกล้ ๆ
ฉันไม่ใช่คนดี แล้วภาวนาให้สิ่งใดใดก็ตามที่คุณเลือกแล้วไม่ใช่ฉัน ขอให้มันไม่ราบรื่น จนกว่ามันจะเป็นฉัน
ใช่ แน่นอนฉันเห็นแก่ตัว แต่ดูรอบ ๆ ตัวสิ่งคุณนั่นแหละเป็นคนทำมันพังเอง
Cause our home’s a wreck, look at this mess
You blame it on disobedience
But I think it’s time, time you realized
You’re the one in the wrong
I know your heart hurts the most at 3 a.m
I know she left before you could even know her
I’ve done my best to carry all this weight
I love you still, I always will, but this needs to change
ลืมไปอีกอย่าง ฉันต้องเปลี่ยนพาสเวิร์ดทุกอย่างที่ตั้งเป็นชื่อทะเลสาปนั่น ที่มันกลายเป็นคำสาปสำหรับฉันไปตลอดชีวิต
เราฝันว่าเราจะนั่งกินพาสต้าที่กินที่ริมทะเลสาป แต่เพราะคุณนั่นแหละ คุณไม่เคยแคร์ฉันเลยด้วยซ้ำ 🙁
